Preview KnB fic - time

posted on 14 Jul 2014 20:37 by pia-pia directory Fiction, Cartoon

สวัสดีค่ะ ห่างหายไปพักนึง

ตอนนี้ยังไม่มีโปรแกรมแปลโดเรื่องไหนเป็นพิเศษ เพราะ ไม่ค่อยจะว่าง
แต่ถ้าหาเวลาได้ ยินดีเอามาแบ่งกันฟินอย่างแน่นอนค่ะ

จริงๆแล้วจากการแปลเล็กๆน้อยๆที่ผ่านมา
ทำให้เราได้พบคนที่มีความชอบเหมือนๆกัน หรือ ใกล้เคียงกันหลายคนเลย
รู้สึกดีใจมากค่ะ และก็ขอบคุณทุกคนที่อุตส่าห์คุยกับเราด้วยนะคะ


เข้าประเด็น....
ตอนนี้มีโปรเจ็คต์ของรุ่นน้องมาแนะนำ (ขอค่าโฆษณาด้วย)
นางตัดสินใจลง wordpress แทน เพื่อป้องกันกรณี exteen ป่วย

วันนี้เลยเอาพรีวิวมาให้อ่านกันค่ะ


Title : Time 

Fandom : Kuroko no Basuke

Genre : BL

Rating : PG

About : แสงที่สาดส่องไปยังต่างแดน กลับมายังถิ่นเก่าเพื่อตามหาเงาที่ถวิลหา
แต่ทว่า…เงากลับไม่ได้อยู่ที่เดิม
( ใบ้ให้ว่าเป็นแพร์ริ่ง แสง และ เงา ค่ะ อิอิ )

Chapter 00 -- Kagami part

เสียงนาฬิกาปลุกดังเข้ามาในโสตประสาททำให้คนที่นอนซุกอยู่ในผ้าห่มลืมตาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
นัยน์ตาสีแดงเปิดขึ้นมามองเล็กน้อยพร้อมกับกวาดมือไปปิดต้นกำเนิดเสียง
พร้อมกับหยิบนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา

“บ้าจริง นี่มันเพิ่งสี่ทุ่มเองไม่ใช่หรอ” คนเพิ่งตื่นบ่นพึมพำ
แต่ก่อนจะวางของในมือลงไปที่เดิมก็รู้สึกถึงความไม่คุ้นเคย ร่างกายกำยำยันตัวเองขึ้นมากึ่งนั่งกึ่งนอน

‘ทำไมฟ้าสว่างจังวะ สี่ทุ่มไม่ใช่เรอะไง?’ เขายังคงงุนงง

จริงสิ….ที่นี่ญี่ปุ่นนี่นาคิดได้แล้วเขาก็ลุกขึ้นจากเตียงไปอาบน้ำเพื่อไล่ความง่วงออกไปจากหัว

ฉันเดินหาวออกมาจากห้องน้ำ แม้การอาบน้ำจะทำให้สดชื่นก็เถอะ
แต่เพราะยังไม่ค่อยชินกับเวลาที่เปลี่ยนไปทำให้ยังคงเพลียๆ อยู่

มือแกร่งหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู ไม่มีมิสคอลหรือข้อความใดๆ ที่ตัวเองคาดหวังไว้

ฉันกดโทรเบอร์ที่โทรหามาตลอดเป็นอาทิตย์ แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆ ราวกับว่าเบอร์นี้ไม่เคยมีมาก่อน
และวันนี้ก็ยังเป็นเหมือนเช่นทุกวัน ที่ปลายสายเป็นเสียงตอบรับอัตโนมัติ

           นายเปลี่ยนเบอร์หรือไงเท็ตสึยะ…’

            ‘ถ้าติดต่อนายไม่ได้ ควรจะโทรหาใครดีนะ ใครที่จะรู้ว่านายอยู่ที่ไหน….’ ฉันเลื่อนรายชื่อไปมาด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่สายตาจะหยุดอยู่ที่ชื่อของคนๆ หนึ่ง

ฉันกดโทรแบบไม่คิดอะไรทันที ปลายสายดังอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะมีคนกดรับ

“ฟุริฮาตะหรอ” ฉันทักไปอย่างรวดเร็ว

‘อ่าห์ ครับ นี่ใครหรอครับ’

“ฉันคางามิเว้ย”

‘หืม? คางามิ กลับมาแล้วหรอ กลับมาตั้งแต่เมื่อไร?’ ปลายสายดูทั้งตื่นเต้นและงุนงง
แต่ฉันไม่มีเวลาตอบให้มากความ จุดมุ่งหมายที่แท้จริงคือการถามหาคนที่ต้องการ

“ฉันมีเรื่องจะถามน่ะ”

‘ด่วนหรือเปล่า พอดีฉันยุ่งๆ อยู่น่ะ’

“ฉันจะถามหา–” พูดยังไม่ทันจบประโยคก็มีเสียงเรียกคนปลายสายดังลอดโทรศัพท์เข้ามา

‘คางามิ ฉันต้องวางสายแล้วล่ะ เย็นนี้นายว่างหรือเปล่า มาหาฉันที่หอก็ได้นะ
เดี๋ยวฉันเมลล์ไปบอก แค่นี้ก่อนนะ ฉันรีบ’ เสียงตัดสายทำให้ฉันอ้าปากค้าง

“ฟุริฮาตะ….” ฉันกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด
และในขณะที่กำลังครุ่นคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดี เสียงเมลล์ก็ดังขึ้น

           ฉันอยู่มหาวิทยาลัย B สักห้าโมงมาหาฉันที่หอนะ หอพักชาย 2 ห้อง 407
บอกคนดูแลว่ามาหาฟุริฮาตะ โคคิ แล้วเจอกัน

            ริมฝีปากหนาเป่าลมออกมาเบาๆ มือแกร่งพับฝามือถือปิดไป

  'เอาเถอะ ก็ไม่รู้จะพึ่งใครแล้วนี่นา

จบการพรีวิวแต่เพียงเท่านี้ ฮาาาาา

ตอนเต็มๆลงแล้วนะคะ จิ้มอ่านต่อได้ที่นี่

"MOKA wordpress"

แล้วพบกันใหม่โอกาสหน้าค่าาาาา Smile




ShoutMix chat widget